Een vakantie die voorbij vloog maar mij laat fladderen

Een vakantie die voorbij vloog maar mij laat fladderen

Ik zit in de trein op weg naar mijn Utregse vriendinnetje terwijl ik dit type. Even samen gezellig lunchen, praten over voeding en sport. We kennen elkaar van de opleiding tot gewichtsconsulent. Vanaf de eerste lesdag zaten we naast elkaar en het werkte. Allebei dezelfde insteek, iets slimmer dan de gemiddelde klasgenoot en allebei uit het onderwijs dus we hadden raakvlakken.

De vakantie loopt bijna ten einde. Ik ben alweer begonnen met werken en mijn mini-me’s gaan bijna weer naar school. Tijd weer voor ritme en regelmaat. Heerlijk! Maar eerst een terugblik op mijn vakantie want het was een bijzondere, vooral het gevoel wat ik er aan over heb gehouden.
Eerst vertrok ik voor 4 dagen met mijn reisvriendinnetje naar Berlijn. Het gevoel ‘been there, done that’ overheerst. Het was een fijne citytrip maar Berlijn is niet mijn stad. Ik ben meer fan van het idee ‘openluchtmuseum’. Ik val voor de charmes van een oude stad zoals Rome of Parijs. Gezien mijn bucketlist en mijn voornemen op meer citytrips zijn de bestemmingen inmiddels al ingevuld door andere lieve vriendinnetjes. Eindelijk ga ik Barcelona zien in 2018 om tien jaar vriendschap te vieren. Daarnaast ga ik Venetië zien voordat het ondergelopen is. Dus genoeg leuke plannen en dat past denk ik meer bij mij dan Berlijn. Berlijn, je was fijn maar het was goed zo.
Na Berlijn sliep ik één dag thuis om daarna in de auto te stappen richting de Dordogne, richting mijn schatjes. In de auto had ik even een klein moment van ‘daar gaat ze weer, alleen’, maar al snel maakte dat gevoel plaats voor ‘F*** ik doe dit gewoon weer, vet stoer’. Ik was trots op mezelf hoe ik door Antwerpen en Parijs heen reed. Even snel delen met het thuisfront, en weer door.
Aangekomen in mijn hotel brak mij het ‘al 4 dagen niet gesport hebben’ mij op, dus na een salade heb ik in mijn ondergoedje in mijn hotelkamer een workout gedaan. Eindelijk weer een rustig lijf en goed slapen. De volgende dag vroeg op om naar mijn mini-me’s te gaan.

De zon scheen, de autodeur werd open getrokken en de knuffels en kusjes vlogen mij om de oren. Wat is dat toch heerlijk, onvoorwaardelijke liefde, de beste liefde die er is. Een week van zon, warmte en liefde brak aan. Een week waarin ik mij voor het eerst niet alleen voelde als alleenstaande moeder. Het werd een heerlijke week. We hebben leuke dingen gedaan, van elkaar genoten, samen gesport ( ja, dat gaat gewoon door) en lekker gegeten. Een top week maar vooral het gevoel er lekker met mijn gezin te zijn, ook al was ik alleen met mijn twee meiden, overheerste.
Dit is mijn vierde jaar dat ik als alleenstaand mama op vakantie ging en alle jaren vond ik mezelf ergens toch best wel zielig als ik dan ’s avonds, alleen, voor de tent zat als de dametjes in bed lagen. Overal zaten, in mijn ogen gelukkige gezinnetjes (of ze dat waren is een ander verhaal) samen voor de tent, drankje erbij en een kaarsje en het echte vakantie-idee straalde er vanaf. Dit jaar zaten die gezinnen er ook maar ik zat er ook, kaarsje aan die mijn ex-lief had achtergelaten, drankje, boekje of filmpje en heerlijk genieten. De eerste avond zag ik een vallende ster, muts als ik ben, gewoon een wens gedaan, en we gaan het zien. Dit gevoel kon niemand mij meer afnemen. Op de terugweg vanuit de Dordogne zijn we gestopt in Parijs. Vorig jaar beviel dit goed, en de dametjes vonden het toen ook prachtig dus dit jaar weer, maar dan andere dingen bezoeken. Het was een heerlijke afsluiting van een hele fijne vakantie.
Toen ik dinsdags, na thuiskomst, weer alleen op de bank zat bekroop mij het gevoel ‘daar zit je weer alleen op de bank’. Mag ik terug naar Frankrijk? Weg van het normale? Daarnaast is het weer natuurlijk ook  om te huilen dus….alsjeblieft? Mag het?

Woensdagavond begon mijn normale leven weer. Sporten en ook direct iemand begeleiden. Toen ik in Berlijn liep kreeg ik namelijk een begeleidingsvraag binnen. Ik heb er over nagedacht en ik ga de uitdaging aan. Een model de juiste maten laten krijgen is een combinatie van sport en voeding. Het idee ‘ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het wel kan’ overheerste dus woensdagavond na mijn eigen trainingsrondje zijn we gestart. Eerst samen trainen en daarna een intake- en voedingsgesprek. Ja! Ik ga dit doen. Iedereen heeft er vertrouwen in, nu ik nog wat meer maar ook dat komt goed. Heerlijk om zo weer aan de slag te gaan. De klap kwam de dag later dan ook enorm toen ik weer op mijn werk was. Het was echt weer zover, emailtjes wegwerken en aan de slag. En zo zat ik binnen no-time weer in mijn normale ritme.

Het sporten is dan het fijne aan het normale ritme. Elke dag weer lekker aan de bak maakt mij gewoon blij. In de vakantie 4x getraind, dat was fijn maar natuurlijk wel behelpen, een jerrycan als kettkebell en stoel als dipbankje, etc. het lukte maar de sportschool is dan toch echt wel weer fijn. Voor mijn sportdoel natuurlijk ook wel zo makkelijk.

Ik weet het, ik heb een jaar maar als ik knallend van start kan gaan dan doe ik dat. Mijn trainingsavondjes zijn goed ingericht en al ligt er nog geen duidelijk plan…. Frank, de personal trainer die met mij dit crossfit avontuur aan wil gaan, moet eerst nog op vakantie….. Heel gek! Groot gelijk natuurlijk, maar geen reden voor mij om stil te zitten. Alle crossgymtrainingen doe ik mee en mijn schema’s werk ik keurig af. Ik lees me in, heb de site van Crossfit Arnhem al bezocht om een techniekcursus te gaan doen. Dus de stappen worden gezet en ik neem jullie mee op mijn avontuur. Elke maand, een update, evt met foto’s maar daar ga ik, onzekere muts als ik ben, nog even over nadenken.

Dan stond ook ToBFit op de planning om over na te denken. De afspraak bij KvK staat. Eens doorpraten wat het beste is voor mij. En dan….komen er opeens allemaal dingen op je pad. Het gaat weer stromen, de flow…. Het leven moet niet (voorbij) vliegen maar fladderen. Ik kan je zeggen, ik fladder heerlijk en dat gevoel van ‘alleen’ zijn is weer heerlijk weggevlogen…. Ik hou het vakantiegevoel gewoon keihard vast!

Ja, het was een heerlijke vakantie. Minder foto’s maar het gevoel des te beter!

Fladder ze!
Liefs
Maike

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *